Παρασκευή, 23 Μαρτίου 2018

Se ti tagliassero a pezzetti του Fabrizio De Andrè (μετάφραση στα ελληνικά)


Fabrizio De Andrè "Se ti tagliassero a pezzetti"

Μετάφραση: Γεώργιος Δ. Μυλωνάς

Εάν σε έκοβαν σε κομμάτια
ο άνεμος θα τα μάζευε

το βασίλειο της αράχνης
θα έραβε το δέρμα
και το φεγγάρι θα ύφαινε
τα μαλλιά και το πρόσωπο
και η γύρη του Θεού
του Θεού το χαμόγελο

Σε βρήκα κατά μήκος του ποταμού
Έπαιζες μουσική με ένα φύλλο λουλουδιού
τραγουδούσες ελαφρές λέξεις, λόγια αγάπης
Δοκίμασα τα κόκκινα μελένια χείλη σου
Σου είπα, δώσε μου ότι θέλεις
Κι εγώ θα σου δώσω ότι μπορώ

Κίτρινο τριαντάφυλλο, ροδόχαλκο.
ποτέ δεν χόρεψε τόσο πολύ
κατά μήκος του νήματος της νύχτας
στις πέτρες της ημέρας
Εγώ κιθαρίστας
Εγώ παίκτης ενός μαντολίνου
στο τέλος, ξαπλώσαμε πάνω στα χόρτα

Χαμένη για πολύ χαμένη για λίγο
Μια στα σοβαρά μια στα αστεία
δεν υπήρξαν πολλά
να πει κανείς ή να σκεφτεί
η τύχη χαμογελούσε
σαν τα λιμνάζοντα νερά την άνοιξη
αχτένιστη από όλους τους ανέμους
το βράδυ

Και τώρα θα περιμένω το αύριο
Για να σε νοσταλγήσω
Κυρία Ελευθερία, δεσποινίς φαντασία
(σμτ. Ο De Andrè στη θέση της λέξης fantasia, έβαζε την λέξη «anarchia» στις ζωντανές του εμφανίσεις)
τόσο πολύτιμη όσο το κρασί
τόσο δωρεάν όσο η θλίψη
με το σύννεφο του των αμφιβολιών και της ομορφιάς

Σε συνάντησα στο σταθμό
ακολουθούσες το άρωμά σου
παγιδευμένη
από ένα γκρι καπνιστό κοστούμι
οι εφημερίδες στο ένα χέρι
και στο άλλο το πεπρωμένο σας
περπατούσες δίπλα-δίπλα
με τον δολοφόνο σου

Αλλά αν σε έκοβαν σε κομμάτια
ο άνεμος θα τα μάζευε
το βασίλειο της αράχνης
θα έραβε το δέρμα σου
και το φεγγάρι θα ύφαινε
τα μαλλιά και το πρόσωπο
και η γύρη του Θεού
του Θεού το χαμόγελο

- - - - -

Se ti tagliassero a pezzetti
il vento li raccoglierebbe
il regno dei ragni
cucirebbe la pelle
e la luna tesserebbe
i capelli e il viso
e il polline di Dio
di Dio il sorriso

Ti ho trovata lungo il fiume
che suonavi una foglia di fiore
che cantavi parole leggere parole d'amore
ho assaggiato le tue labbra
di miele rosso rosso
ti ho detto dammi quello che vuoi
io quel che posso

Rosa gialla rosa di rame
mai ballato così a lungo
lungo il filo della notte
sulle pietre del giorno
io suonatore di chitarra
io suonatore di mandolino
alla fine siamo caduti sopra il fieno

Persa per molto persa per poco
presa sul serio presa per gioco
non c'è stato molto
da dire o da pensare
la fortuna sorrideva
come uno stagno a primavera
spettinata da tutti i venti
della sera

E adesso aspetterò domani
per avere nostalgia
Signora libertà signorina fantasia
così preziosa come il vino
così gratis come la tristezza
con la tua nuvola di dubbi e di bellezza

T'ho incrociata alla stazione
che inseguivi il tuo profumo
presa in trappola
da un tailleur grigio fumo
i giornali in una mano
e nell'altra il tuo destino
camminavi fianco a fianco
al tuo assassino

Ma se ti tagliassero a pezzetti
il vento li raccoglierebbe
il regno dei ragni
cucirebbe la pelle
e la luna la luna tesserebbe
i capelli e il viso
e il polline di Dio
di Dio il sorriso


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου