Ο Τζόρτζο, πρώην μέλος επαναστατικής οργάνωσης, επιστρέφει στην Ιταλία μετά από χρόνια εξορία στην Κεντρική Αμερική. Είναι αποφασισμένος να κάνει μια καινούρια αρχή. Έχοντας ζήσει για χρόνια στην παρανομία, αποποιείται των ουτοπικών πολιτικών του πεποιθήσεων και θέλει να ζήσει μια φυσιολογική ζωή. Όταν όμως θα εξαγοράσει την πολυπόθητή του ελευθερία θα μπλέξει, άθελά του, σε ένα διεφθαρμένο κύκλωμα , από το οποίο δεν μπορεί να ξεφύγει. Μαζί με τον Ανέντα, έναν διεφθαρμένο μυστικό πράκτορα, θα βουτηχτούν στην παρανομία. Ο Ανέντα τον έχει στο χέρι, αφού γνωρίζει λεπτομέρειες για τη ζωή του Τζόρτζο που θα μπορούσαν να τον στείλουν φυλακή για πάντα.
Παρακάτω δημοσιεύουμε αποσπάσματα συνέντευξης του σκηνοθέτη, που μας πήρε η εφημερίδα Εποχή από την εταιρία διανομής, Rosebud.
Τι είναι αυτό που τράβηξε το ενδιαφέρον σας στο μυθιστόρημα του Μάσιμο Καρλότο;
«Τα τελευταία δέκα χρόνια, δούλεψα κυρίως για την τηλεόραση και αναζητούσα ένα θέμα αρκετά δυνατό ώστε να ξανανιώσω την ανάγκη δημιουργίας μιας μεγάλου μήκους ταινίας για το σινεμά. Ακριβώς αυτό ένοιωσα στην ανακάλυψη του ημιαυτοβιογραφικού βιβλίου «Arriverdeci, Amore, Ciao». Για την ακρίβεια μέσα από το είδος του αστυνομικού βιβλίου, ο Καρλότο μιλά για την Ιταλία του σήμερα και δημιουργεί χαρακτήρες πραγματικούς, όχι τυχαίους, καθώς ήταν και ο ίδιος στρατευμένο μέλος της αριστεράς στα χρόνια του ’70-’80 και έτσι, έχει ζήσει τα περισσότερα από τα γεγονότα με τα οποία καταπιάνεται. Από την άλλη, εντυπωσιάστηκα τόσο πολύ από την εντελώς σκοτεινή και απελπισμένη κατάληξη της ιστορίας του βιβλίου».
Το πολιτικό πλαίσιο του ’70 μοιάζει να εμπνέει πολλούς Ιταλούς κινηματογραφιστές σήμερα, όπως ο Μάρκο Μπελόκιο («Καλημέρα νύχτα») Μικέλε Πλατσίντο («Romanzo Criminale»).
«Ακριβώς. Αυτό το βεβαρημένο πολιτικό παρελθόν είναι, για μένα, το μόνο άξιο λόγου που το ιταλικό σινεμά έχει να πει καθώς, στις μέρες μας, η κοινωνία δεν είναι παρά το παράγωγο της ταραγμένης εκείνης περιόδου. Ένα μεγάλο μέρος δολοφόνων εκείνης της εποχής παραμένουν εν ενεργεία, έχοντας ακόμη και λαμπερές πολιτικές σταδιοδρομίες. Πιστεύω πως επείγει η προσέγγιση αυτών των θεματικών μέσα από ταινίες φαντασίας. Αυτό είναι που με ώθησε στην κινηματογραφική μεταφορά του‘Arriverdeci, Amore, Ciao’».
Ο Τζόρτζιο είναι ένας χαρακτήρας με πολλαπλά πρόσωπα….
«Ναι, είναι ένας χαρακτήρας μεγάλης πυκνότητας: δεν είναι απλά ένας αλήτης, αλλά ένας τύπος που αποβλέπει στο να φέρει μια φυσιολογική ζωή και να συγχωνευτεί με τη μάζα. Γι’ αυτόν ο σκοπός αγιάζει τα μέσα και επιτυγχάνει τον σκοπό του. Παρόλα αυτά προσπαθήσαμε με τον Αλέσιο Μπόνι (σημ.: ο πρωταγωνιστής της ταινίας), να δώσουμε συγχρόνως μια κάποια αθωότητα στον χαρακτήρα.
Ο Μπόνι αποτελεί μέρος της ανερχόμενης γενιάς και συνήθως υποδύεται ήρωες με μια τάση στο να βασανίζουν εαυτώ. Εδώ μου άρεσε επίσης η ιδέα του να αποκαλύψω την εκφραστικότητα του παιχνιδιού του. Είναι πολύ πιο διασκεδαστικό να αποδίδεται ένας χαρακτήρας βίαιος και ταραγμένος από έναν ηθοποιό με αγγελικό πρόσωπο παρά από έναν που μοιάζει ο τέλειος αλήτης! Και κυρίως, αυτό επιτρέπει πιο εύκολα στο κοινό να ταυτιστεί μαζί του».
Ο Μπόνι αποτελεί μέρος της ανερχόμενης γενιάς και συνήθως υποδύεται ήρωες με μια τάση στο να βασανίζουν εαυτώ. Εδώ μου άρεσε επίσης η ιδέα του να αποκαλύψω την εκφραστικότητα του παιχνιδιού του. Είναι πολύ πιο διασκεδαστικό να αποδίδεται ένας χαρακτήρας βίαιος και ταραγμένος από έναν ηθοποιό με αγγελικό πρόσωπο παρά από έναν που μοιάζει ο τέλειος αλήτης! Και κυρίως, αυτό επιτρέπει πιο εύκολα στο κοινό να ταυτιστεί μαζί του».
ΕΠΟΧΗ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου