Παρασκευή 26 Νοεμβρίου 2021

Η κρητική μουσική κατά τη Βενετοκρατία (1211-1669)

 

Κατά την περίοδο της Βενετοκρατίας στα μεγάλα αστικά κέντρα της Κρήτης (Ηράκλειο, Χανιά, Ρέθυμνο) αναπτύχθηκε ένας αστικός πολιτισμός ως αποτέλεσμα της βενετοκρητικής πολιτισμικής, κοινωνικής και οικονομικής ώσμωσης, ο οποίος οδήγησε στην αναγέννηση, της λογοτεχνίας, της Τέχνης και του πολιτισμού γενικότερα, τη λεγόμενη κρητική αναγέννηση. Αξιοσημείωτο είναι ότι ο βενετοκρητικός πολιτισμικός συγκρητισμός κορυφώθηκε με τη μεταβολή της μεσαιωνικής φεουδαρχικής ταξικής κοινωνίας σε αστική στα μέσα του 16ου αιώνα, οπότε η Κρήτη έγινε τμήμα του Βενετικού κράτους παύοντας να είναι αποικία.

Κλεώπα Μαλατέστα


Η Κλεόφη, Κλεώπα, ή Κλεόπα, Μαλατέστα Παλαιολογίνα (ιταλικά : Cleofa Malatesta) ήταν Ιταλικής καταγωγής πριγκίπισσα και δέσποινα του Μυστρά.

Τετάρτη 17 Νοεμβρίου 2021

Φραντσέσκο Άγιετς

 


Ο Φραντσέσκο Άγιετς (Francesco Hayez, [franˈtʃesko ˈaːjets], 10 Φεβρουαρίου 1791 – 21 Δεκεμβρίου 1882) ήταν Ιταλός ζωγράφος, ηγετική μορφή κατά τη μετάβαση της ιταλικής ζωγραφικής από το Νεοκλασικισμό στο Ρομαντισμό στα μέσα του 19ου αιώνα. Δραστηριοποιήθηκε κυρίως στο Μιλάνο.

Τρίτη 16 Νοεμβρίου 2021

«Δύο “ελληνικά” ποιήματα του Εουτζένιο Μοντάλε», του Γιάννη Η. Παππά

 



H συλλογή Σάτουρα, το τέταρτο ποιητικό βιβλίο του Εουτζένιο Μοντάλε (στο οποίο περιλαμβάνονται και τα δύο ποιήματα που δημοσιεύονται εδώ), συγκεντρώνει και συστηματοποιεί τα ποιήματα που γράφτηκαν μεταξύ του 1962 και του 1970, και κυκλοφόρησε το 1971 από τον εκδοτικό οίκο Μονταντόρι.

Κυριακή 14 Νοεμβρίου 2021

Οι Γαριβαλδινοί στην Κρητική επανάσταση του 1866-1869

 


Θέμα δημοφιλές στην ελληνική βιβλιογραφία υπήρξε ανέκαθεν ο Φιλελληνισμός και η προσφορά ξένων εθελοντών στον ελληνικό αγώνα για εθνική ανεξαρτησία.

Ο Δάντης, ο Πόλεμος του ’40 και η IBM



Ήμουν δεκατριών ετών όταν μετακομίσαμε στο καινούριο μας σπίτι, από την οδό Αριστοτέλους 147β στην οδό Αλκιβιάδου 87, στον Άγιο Παντελεήμονα.

Πέμπτη 4 Νοεμβρίου 2021

Ρωμαϊκή μυθολογία

 


Η Ρωμαϊκή μυθολογία είναι δυνατόν να εξεταστεί σε δύο διακριτά τμήματα. Το ένα τμήμα της, ύστερο και φιλολογικό, σχετίζεται κυρίως με τις επιδράσεις που δέχθηκε από την ελληνική μυθολογία. Το άλλο κυρίως πρώιμο και λατρευτικό, λειτουργούσε με έναν τρόπο διαφορετικό από εκείνον της ελληνικής μυθολογίας.

Τρίτη 2 Νοεμβρίου 2021

«Ο Χίτλερ και ο ναζισμός – Το ολοκληρωτικό κράτος, η μανία του πολέμου, η παρακμή».


Μετάφραση Γιώργος Δ. Μυλωνάς

Η νομιμοποιημένη κυριαρχία του Αδόλφου Χίτλερ και του Εθνικοσοσιαλισμού έχει τις απαρχές της στις 30 Ιανουαρίου του 1933, όταν ο τότε γερμανός πρόεδρος, ο γηραιός πρώσος στρατάρχης Πάουλ φον Χίντενμπουργκ, παρέδωσε τα ηνία της καγκελαρίας σε αυτόν που αργότερα ως «Φύρερ» θα αιματοκυλούσε τον κόσμο.

Παρασκευή 22 Οκτωβρίου 2021

Αμμιανός Μαρκελλίνος

 


Ο Αμμιανός Μαρκελλίνος (Ammianus Marcellinus, περί το 330 μ.Χ.-μετά το 391 ή μετά το 392) ) ήταν Ρωμαίος ιστορικός, πιθανόν ελληνικής καταγωγής.

Μαρκελλίνος: "Τα πλοία ανέβηκαν στις στέγες των σπιτιών"



Ο σεισμός στην Κρήτη το 365 μ.Χ. έλαβε χώρα κατά την ανατολή του Ηλίου τις 21 Ιουλίου 365 με επίκεντρο κοντά στις ακτές της δυτικής Κρήτης.

Συνοικία Campo Marzio (Πεδίο του Άρεως) της Ρώμης

 


Το Campo Marzio στην Ρωμαϊκή Εποχή:
Μία από τις πιο σημαντικές περιοχές για την ιστορία της πόλης της Ρώμης. Campo Marzio (πεδίο του Άρεως) είναι το όνομα της τέταρτης IV συνοικίας του κέντρου της Ρώμης. Βρίσκεται εντός του εδάφους στην αριστερή όχθη του Τίβερη.

Κρήνη των Τεσσάρων Ποταμών, Ρώμη

 


Η Κρήνη των Τεσσάρων Ποταμών στο μέσον της Πιάτσα Ναβόνα δημιουργήθηκε το 1651 από τον Μπερνίνι. Έχει στο κέντρο της τον Οβελίσκο του Δομιτιανού, που μεταφέρθηκε εδώ σε κομμάτια από τον Ιππόδρομο του Μαξέντιου.

Πιάτσα Ναβόνα, Ρώμη

 


Η Πιάτσα Ναβόνα είναι πλατεία στη Ρώμη, βρίσκεται στη θέση του Ιπποδρόμου του Δομιτιανού, που είχε κατασκευαστεί τον 1ο αιώνα μ.Χ., και τα κτίριά της δείχνουν την περίμετρό του.

Σάββατο 25 Σεπτεμβρίου 2021

Η ελληνική κοινότητα της Νεάπολης. Σύνοψη της 500χρονης ιστορικής διαδρομής της

 


Ιωάννης Κ. Χασιώτης – Clio Turbata

Η ελληνική παρουσία στη Νεάπολη και την ευρύτερη νότια Ιταλία έχει βέβαια πανάρχαιες ρίζες: από τα αρχαϊκά χρόνια της ίδρυσης της ίδιας της πρωτεύουσας της Καμπανίας ως Παρθενόπης και στη συνέχεια ως Νεάπολης μέχρι την επί πέντε αιώνες ενσωμάτωσή της στη βυζαντινή επικράτεια.

Το κάστρο της Αστυπάλαιας: Ένα βενετσιάνικο στολίδι του Αιγαίου

 


Πρόκειται για μοναδικό στο είδος του κάστρο, πολύ διαφορετικό από τα καστέλια στα άλλα νησιά του Νοτίου Αιγαίου.
Λέγεται και κάστρο της Αστροπλιάς ή Κάστρο των Κουερίνι.

Τρίτη 21 Σεπτεμβρίου 2021

Η ΠΛΑΤΕΙΑ ΡΙΜΙΝΙ ΣΤΟ ΙΛΙΟΝ ΚΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ

 



Της Γιούλης Ηλιοπούλου

 

 

Η μάχη του Ρίμινι και τα μέλη της Τρίτης Ορεινής Ταξιαρχίας

Είναι κοινός τόπος στην Ελλάδα αλλά και στα περισσότερα μέρη του κόσμου πλατείες, οδοί, τοποθεσίες να παίρνουν το όνομά τους από σημαντικά ιστορικά πρόσωπα και γεγονότα. Πόσοι όμως από μας γνωρίζουν με ακρίβεια τα γεγονότα αυτά; Είμαστε γνώστες της ιστορίας πίσω από κάθε ονομασία που χρησιμοποιούμε στην καθημερινότητά μας; 

Τετάρτη 8 Σεπτεμβρίου 2021

ΖΩΡΑΣ ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ: ΙΤΑΛΙΑ ΤΟΝ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΗ ΓΕΝΝΑΣ. ΜΕΛΕΤΗΜΑΤΑ ΕΛΛΗΝΟ-ΙΤΑΛΙΚΟΥ ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟΥ (ΔΙΓΛΩΣΣΗ ΕΚΔΟΣΗ, ΕΛΛΗΝΙΚΑ-ΙΤΑΛΙΚΑ)

Παρουσίαση βιβλίου

ΙΤΑΛΙΑ ΤΟΝ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΗ ΓΕΝΝΑΣ - ΜΕΛΕΤΗΜΑΤΑ ΕΛΛΗΝΟ-ΙΤΑΛΙΚΟΥ

Ανάμεσα στον ελληνικό και στον ιταλικό πολιτισμό αναπτύχθηκαν, μέσα στο κύλισμα του χρόνου, ιδιαίτερα γόνιμες σχέσεις. Η Ιστορία, ο πολιτισμός, τα γράμματα και οι τέχνες καθεμιάς από τις δύο χώρες ανατροφοδοτούσαν επί αιώνες γόνιμα την πολιτιστική ταυτότητα της άλλης. 

Δευτέρα 6 Σεπτεμβρίου 2021

Δύο πρώιμα ποιήματα του Πιερ Πάολο Παζολίνι

 


Μετάφραση από τα ιταλικά: Θεοδόσης Κοντάκης

Τα ξημερώματα
[Le albe]

Είν’ ακόμα σκοτάδι, καημένες γριούλες, κι η αυγή ξασπρίζει τα κερένια σας τα πρόσωπα: μαζί σας ήρθανε στην εκκλησιά μονάχα τρεις-τέσσερις νεαρούληδες.

Πέμπτη 5 Αυγούστου 2021

Ματθαίος Μονκάδα o Σικελός κάτοχος του κάστρου της Λαμίας

 


Ο Ματθαίος Μονκάδα (περί το 1325 - 1378) ήταν μέγας σενεσάλος του βασιλείου της Σικελίας, κόμης της Aderno και της Agosta στη Σικελία, γενικός επίτροπος του Δουκάτου των Αθηνών και των Νέων Πατρών (1359 - 1361 και 1363 - 1366).